شاید دیده باشید افرادی را که ادعا می کنند می توان بدون تکیه بر دیگران زندگی کرد و یا یک انسان بالغ میتواند با چالش ها و مسائل زندگی به تنهایی رو به رو گردد . این افراد وابستگی را به طور کامل نفی می کنند .
از طرف دیگر افرادی را می بینیم که معتقدند بدون دیگران اصلا نمی شود زندگی کرد و حتی زنده بودن و زندگی کردن بی معناست. آن ها فکر می کنند در کوچک ترین کارها و ساده ترین مشکل ها هم باید از دیگران کمک گرفت و به دیگران متکی بود . اما به راستی حق با کدام یک از دو گروه است ؟ وابستگی یا عدم وابستگی ؟ اتکای به دیگران یا جدایی از دیگران؟
اینکه وابستگی تا چه حدی باید باشد و وابستگی سالم و وابستگی ناسالم چیست از موضوعاتی هستند که می خواهیم در این مقاله دنبال کنیم.
اگر وابستگی خوب است پس چرا روان درمانگر ها معتقدند ما باید به خودمان متکی باشیم ، روی پاهای خودمان بایستیم ، مستقل باشیم. حتی وقتی که صحبت از وابستگی سالم می کنیم به نظر عجیب می رسد چرا که این دو واژه چندان باهم جور در نمی آیند.چرا که اغلب ما سعی می کنیم وابسته نباشیم ، روی پاهای خودمان باشیم ، ترجیح می دهیم که متکی به خود باشیم به ما گفته اند استقلال چیز خوبی است و متکی بودن به دیگران هم بد است . آیا واقعا همین طور است ؟
حتی خیلی از والدین در تربیت کودکان خود دچار سردرگمی می شوند. در خیلی از مواقع آنها نمیدانند در چه مواقعی باید به کودکان خود استقلال دهند و کجاها باید به آنها کمک کنند. این از مسائل بسیار  مهم است چرا که پایه ریزی شخصیت و سالم یا ناسالم بودن وابستگی افراد از این دوران شکل می گیرد. پس برای رسیدن به پاسخ این سوالات وکسب آگاهی بهتراست مقاله را دنبال کنیم.
 توجه داشته باشید که مقاله وابستگی دارای یک بخش نخست نیز هست که در سایت درج شده و در ابتدا باید آن بخش مطالعه و سپس به متن پیش رو پرداخت.