مسئول آزمايشگاه مركز ملي مطالعات اعتياد در گفتوگو با فارس:
وسوسه رواني مصرف كراك تا مدتها بعد از ترك باقي ميماند
خبرگزاري فارس: مسئول آزمايشگاه عصب-روانشناسي مركز ملي مطالعات اعتياد گفت: اعتياد رواني كراك زياد است و حتي مدتها بعد از قطع مصرف، معمولاً وسوسه فرد باقي ميماند.
حامد اختياري در گفتوگو با خبرنگار اجتماعي فارس اظهار داشت: كراك، نوعي هروئين است كه در مناطق همسايه ايران مانند افغانستان ساخته شده و متأسفانه مصرف آن در كشور ما رواج پيدا كرده است. البته اصطلاح كراك در كشورهايي مانند آمريكا براي ناميدن نوعي كوكائين خالص به كار ميرود، اما آنچه در ايران تحت عنوان كراك مصرف ميشود، همان هروئين خالصشده است كه گاهي مواد و داروهاي ديگر نيز به آن اضافه ميشود.
وي با اشاره به اينكه كراك، شبيه تكههاي خردشده كشك است، تصريح كرد: مشاهده سنجاق و فندك در وسايل شخصي، عامل هشداردهنده در مورد مصرف اين ماده است.
اختياري افزود: علايم مصرف كراك، مشابه هروئين است. مصرف كراك باعث احساس گرفتگي، خارش، لذت، بيدردي، حالت خوابآلودگي ميشود. اگر چه اين احساس لذت و بيدردي در دفعات بعدي مصرف مرتباً كاهش مييابد، اما از شدت يبوست و مردمك تنگ بيماران وابسته، با وجود مصرف طولاني مدت عموماً چندان كاسته نميشود.
اختياري ادامه داد: با مصرف كراك، تنفس سطحي و ضعيف شده و در صورت مصرف زياد و مسموميت، قطع تنفس ميتواند باعث مرگ مصرفكننده شود.
مسئول آزمايشگاه عصب-روانشناسي مركز ملي مطالعات اعتياد با بيان اينكه علايم ترك كراك، مشابه علايم ترك هروئين، اما بسيار شديدتر است گفت: در صورت عدم مصرف، بيمار معتاد به كراك دچار دردهاي شديد عضلاني - استخواني و شكمي، اسهال شديد و آبريزش از بيني ميشود.
وي افزود: احساس ولع مصرف و نياز شديد به مصرف كراك، ممكن است موجب شود بيمار وابسته براي رسيدن به آن به هر كاري دست بزند.
وي اضافه كرد: با توجه به ترس بيماران از اعلام مصرف و نداشتن مواد هنگام نياز، عموماً افراد معتاد مقادير قابل توجهي از مواد را در داخل وسايل خود پنهان ميكنند كه مشاهده اين مواد ميتواند اولين نگرانيها را در خانوادهها ايجاد نمايد.
اختياري اضافه كرد: كراك، خاصيت اعتيادآوري زيادي دارد. نسبت به هروئين، تخريب بيشتر و سريعتري بر بدن و ظاهر فرد ايجاد ميكند و در انواعي از آن به دليل تركيبات كورتوني اضافهشده، ميتواند باعث پوكي استخوان شود. اعتياد رواني كراك زياد است و حتي مدتها بعد از قطع مصرف، معمولاً وسوسه فرد باقي ميماند.
وي با بيان اينكه اعتياد به انواع مواد افيوني مانند كراك، موجب اختلال در عملكرد جنسي و حتي ناباروري و نازايي ميشود، خاطرنشان كرد:
تخريب قيافه و ظاهر بيمار معتاد به كراك و آسيبهاي شديد مغزي، در مدت كوتاهي موجب ميشود علاوه بر خود فرد، اطرافيان وي نيز متوجه شوند بيماري ايجادشده، بسيار جدي است.
اختياري با اشاره به روشهاي درمان كراك گفت: اين روشها مشابه روشهاي درماني ذكر شده براي هروئين است. بايد توجه داشت بيماري اعتياد قابل پيشگيري و درمان است و جز در موارد خاص نميتوان به زور براي درمان به مركز درمان آورد، بلكه بايد با روشهاي صحيح وي را از بيماري ايجاد شده آگاه كرد و با تشويق و تنبيه مناسب به سمت درمان هدايت كرد. بر اين اساس، تحقير، تطميع (مانند اينكه اگر ترك كني، برايت ماشين ميخرم)، يا اخراج از منزل، راههاي صحيحي نيست.
وي افزود: درمان به دو شيوه كلي در قالب روشهاي پرهيزمدار، با سعي براي حفظ دوري از مصرف مواد بدون استفاده طولاني مدت از دارو؛ و روشهاي نگهدارنده، با جايگزينكردن اين مواد با داروهاي مؤثر، انجام ميشود.
اختياري اضافه كرد: درمان نگهدارنده با متادون يا بوپرنورفين، از مؤثرترين شيوههاي درماني دارويي براي بيماران وابسته به كراك هستند. رواندرمانيهاي فردي و گروهي، و درمانهاي خانوادگي، در كنار تلاش بيمار براي بازگشت به جامعه و خانواده نيز در كنار دارو درماني ضرورت دارد.
خبرگزاری فارس : گروه اجتماعي / حوزه بهداشت و درمان
خواندنیها 